Spirometria

Spirometria to termin oznaczający podstawowe testy czynności płuc, które mierzą ilość powietrza wdychanego i wydychanego przez daną osobę.
Istnieją trzy główne wskaźniki pomiarowe: objętość, czas i przepływ. Spirometria jest aktywna, nieinwazyjna, wrażliwa na wczesne zmiany i może być interpretowana. Ze względu na dostępność przenośnych iluminatorów badanie można wykonać praktycznie wszędzie, a po odpowiednim przygotowaniu może je wykonać każdy. Wykonuje się je w celu wykrycia obecności lub braku choroby płuc, ilościowego określenia upośledzenia płuc, monitorowania wpływu czynników zawodowych/środowiskowych oraz określenia działania leków.

Dlaczego warto zrobić spirometrię?

Może pomóc w ustaleniu, czy dźwięk lub zapalenie dróg oddechowych nie przeszkadza w normalnym oddychaniu. Wyniki są przydatne w diagnostyce patologii płuc. W niektórych przypadkach można ją wykorzystać do określenia stopnia ciężkości stanu pacjenta.
Format różni się w zależności od typu używanego spirometru. Z reguły pracownik służby zdrowia powinien porównać wyniki z normalnym zakresem wartości.
Krzywe wykreślane przez spirometr są również ważne dla pracownika służby zdrowia przy ocenie wyników.

Przeciwwskazania

Jeśli w ostatnim czasie wystąpiła którakolwiek z poniższych sytuacji, przed wykonaniem spirometrii najlepiej poczekać, aż pacjent całkowicie wyzdrowieje.

  • Krwioplucie nieznanego pochodzenia
  • Odma opłucnowa
  • Niestabilny stan układu krążenia, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego lub zatorowość płucna
  • Tętniaki aorty piersiowej lub czaszkowej
  • Niedawna operacja oczu
  • Ostre nieprawidłowości wpływające na wynik badania, takie jak nudności lub wymioty
  • Niedawno przebyte operacje w obrębie klatki piersiowej lub jamy czaszki

Pozycja pacjenta

Prawidłowa pozycja do pomiaru jest następująca:

  • Siedzenie w pozycji wyprostowanej: nie powinno być różnicy w ilości powietrza, jaką pacjent jest w stanie zobaczyć w pozycji siedzącej w porównaniu z pozycją stojącą, jeśli siedzi w pozycji wyprostowanej i bez ograniczeń.
  • Nogi powinny być ułożone na płaskim podłożu i nie powinny być nadmiernie skorygowane: bez użycia mięśni brzucha do ułożenia nóg.
  • Poluzuj luźny strój: jeśli strój jest zbyt ciasny, spirometria może być ograniczona (wyświetlana będzie mniejsza objętość niż w rzeczywistości).
  • Protezy zębowe są często pozostawiane w jamie ustnej.
  • Należy używać krzeseł z poręczą: pacjenci mogą się chwiać lub wiercić, jeśli są wystawieni na maksymalną widoczność.

Przed wykonaniem procedury u pacjenta należy umyć ręce. Filtry bakteryjno-żylne powinny być stosowane u wszystkich pacjentów i wyrzucane po zakończeniu badania pacjenta. Jeśli pacjent z chorobą zakaźną wymaga badania, należy je wykonać pod koniec sesji, a sprzęt należy oczyścić i wysterylizować/wyłączyć (w zależności od tego, który jest używany) przed ponownym użyciem.
Interpretacja spirometrii
Interpretacja spirometrii często ujawnia jeden z trzech podstawowych typów spirometrów. Zależy to od ilości powietrza, jaką można odebrać, a także od tego, jak można odbierać w pierwszej sekundzie.

Istnieją dwa rodzaje wzorów:

  • normalna
  • obstrukcyjny
  • restrykcyjne.

Prawidłowa czynność płuc

Wyniki badań czynności płuc nie mają żadnej wartości, jeśli nie zgadzają się z wartościami referencyjnymi lub przewidywanymi. Istnieje wiele dostępnych wartości referencyjnych, które zostały opracowane w różny sposób, ale w badaniach porównujących różne kraje europejskie często stosuje się porównania Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali (ECCS).
Wartości referencyjne pochodzą z meta-talerzy, które zawierają dane z badań populacyjnych. Próba populacyjna w badaniu jest idealnie duża, a dane zbierane są na temat wzrostu, masy ciała, wieku, pochodzenia etnicznego, palenia tytoniu, środowiska, warunków pracy i sprawności fizycznej. Sumy ECCS są liniowe, ale zmiana czynności płuc jest w rzeczywistości procesem nieliniowym. Dlatego w niektórych sytuacjach podane wartości kontrolne nie reprezentują się dla osoby badanej. W najbliższej przyszłości pojawią się nowe równania, które pozwolą rozwiązać te problemy.
U dorosłych wiek, wzrost, postura i rasa są głównymi wyznacznikami wartości referencyjnych dla pomiarów spirometrycznych.

Czynność płuc często wzrasta do 25. roku życia, a następnie zmniejsza się z wiekiem. Niestety, niektóre urządzenia do badania czynności płuc podają pacjentom poniżej 25 roku życia większe wartości przewidywane niż te przewidywane w wieku 25 lat. Aby uniknąć przeszacowania wartości przewidywanej dla pacjentów w wieku poniżej 25 lat, najlepiej jest podzielić tę wartość w następujący sposób: wiek uczestnika 16 lat, a następnie 25 lat.

Obstrukcja

Obstrukcja charakteryzuje się zwężeniem przepływu powietrza; dochodzi do zmniejszenia rozmiarów dróg oddechowych poprzez skrócenie napięć gładkich, pieczenie, zatykanie śluzem lub zapadanie się dróg oddechowych w przypadku rozedmy.

Obstrukcja charakteryzuje się następującymi zmianami:

  • zmniejszenie GFR (wymuszonej pojemności życiowej płuc);
  • prawidłowa lub zmniejszona TEF (całkowita pojemność płuc);
  • normalne lub zmniejszone VEF1 (wymuszona widoczność w ciągu 1 sekundy);
  • niski współczynnik TEF1 / TEFL;
  • odwrócony kontur na wykresie objętości.

Astma jest chorobą obturacyjną, ale wyniki spirometrii mogą być prawidłowe, jeśli pacjent nie odczuwa obturacji. Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest również chorobą obturacyjną, ale w większości przypadków nie jest odwracalna.

Ograniczenia

Choroby restrykcyjne charakteryzują się utratą objętości płuc i występują znacznie rzadziej. Dzieje się tak w przypadku zwłóknienia płuc, chorób opłucnej, zaburzeń ściany komórkowej klatki piersiowej (mukowiscydoza), zaburzeń nerwowo-mięśniowych, pneumonektomii, wzdęć płuc i otyłości. W wielu przypadkach tzw. restrykcyjne ślady spirometryczne wynikają z nieosiągnięcia końca wdechu, co zubaża FEF.

Upośledzenie to można scharakteryzować następująco:

  • spadek wartości FGEL;
  • Współczynnik FEF1/EFL jest normalny lub wysoki ;
  • Kształt wykresu spirometrycznego jest prawidłowy;
  • Prawdopodobnie stosunkowo wysoka PSV (szczytowa prędkość widoczności).